Tepat pukul 5 petang semalam, sesudah PDF Dewan Kosmik keluaran September, terus sahaja segera pulang ke rumah kerana mahu membeli cat di kedai perkakasan di Bandar Tun Hussein Onn. Biasa membeli barang-barang pertukangan di situ, kedainya tutup pukul 6.30 petang. Cadangnya malam semalam mahu mengecat bilik utama bagi menyambut kehadiran "orang baharu".

Betapa tertekannya kerana sebelum memulakan kerja-kerja mengecat, kaca mata yang memang digunakan untuk lenjan sejak tahun 2004 pula patah. Mahu menggunakan kaca mata lagi satu, terasa sayang pula. Lebih-lebih lagi kaca mata itu perlu dalam keadaan baik sebelum walimah pada hujung minggu ini. Namun tetap diteruskan niat untuk mengecat tanpa memakai kaca mata, tetapi sekadar dilakukan separuh jalan kerana pandangan kabur sahaja.

Stres. Rumah masih lagi belum siap dikemas. Rabu ini teman-teman pejabat ajak bermain boling. Khamis pula emak abah sudah tiba di KL. Mulalah terfikir betapa nikmatnya kalau mata dalam keadaan baik. Boleh melihat dengan jelas tanpa sebarang alat bantuan.

Tarik nafas dalam-dalam... Semasa mandi, saya merenung mata di cermin di bilik air. Kebetulan pada siangnya saya mendapat tahu bahawa dalam banyak-banyak anggota badan manusia, cuma kornea mata sahaja yang tidak mendapat bekalan darah. Tidak seperti anggota lain yang memperoleh oksigen daripada aliran darah, kornea mata memperoleh oksigen secara terus daripada udara.

4 komen:

AM berkata...

owh? terima kasih atas info :D

selamat mengecat!

Anuar Manshor berkata...

Puan Am,
Datang walimah di JB nanti ya!

S.YanaZ berkata...

Nuar,
SELAMAT lah yea...

Anuar Manshor berkata...

Puan Shahriah,
Terima kasih.